http://fabit.ir/wp-content/uploads/2017/03/logo123-fabit.ir_.png

گروه علم و فناروی فابیت

گروه علم و فناوری فابیت گروهی فعال در عرصه مجازی، با توانایی ویژه در طراحی و توسعه کسب و کار اینترنتی

info@fabit.ir

09119102744

09117366649

 

دولت الکترونیک (e-government)

e-government

دولت الکترونیک (e-government)

دولت الکترونیک

دولت الکترونیک به فرایند اتصال دیجیتال شهروندان به دولت برای این که بتوانند به اطلاعات و خدمات ارایه شده به وسیله آژانس های دولتی دسترسی داشته باشند اشاره دارد. دولت ها به طور سنتی برای انجام کارکردهای ارتباط راه دور مشابه به شبکه های تلفن وابسته بوده اند، اما خدمات اطلاعات به طور فزاینده ای به سمت مدالیته های مبتنی بر شبکه حرکت کرده اند. در حال حاضر طبق اعلام یک گزارش مربوط به دولت الکترونیک از طرف سازمان ملل آرژانتین، برزیل و مکزیک از نظر دسترسی به شبکه در بین کشورهای پیشرفته جهان قرار دارند.

چهار رابطه در فرایندهای تعاملی دولت الکترونیک وجود دارد: دولت به دولت، دولت به شرکت، دولت به کارکنان، دولت به شهروندان. برای اهداف این مقاله، تنها روابط دولت با شهروند تا زمانی که برای پر کردن خلا بین شهروندان و دولت به وسیله کاهش بی تفاوتی عموم و عدم اطمینان به دولت طراحی شده باشد مورد بحث قرار می‌گیرد. دولت الکترونیک هم چنین با دموکراتیزه شدن فرایندهای سیاسی به خاطر افزایش تعاملات شهروندان و دسترسی به اطلاعات ارتباط دارد.

دولت ها در سرتاسر جهان در آرزوی ارایه یک دولت دیجیتال به شهروندان خود با اجازه دادن به آن ها برای دسترسی به اطلاعات، ارتباط با آژانس های دولتی و مشارکت دیجیتال در معاملات می باشند. کشورهایی که در توسعه فناوری عقب مانده اند به طور فزاینده ای حرکت خود به سوی اقتباس در بخش تکنولوژی اطلاعات را خصوص با افزودن برنامه های کاربردی در بخش های عمومی و خصوصی افزایش داده اند. چنین ابتکار عمل‌هایی بر مبنای این فرضیات می‌‌باشد که با گذشت زمان ارایه خدمات در دسترس و اطلاعات به صورت آنلاین در وقت دولت و شهروندان صرفه جویی می کند. دانشگاهیان و گروه های حرفه ای از زمانی که اسمیت (۱۹۷۲) در حدود سه دهه قبل در مورد “دولت سیم کشی شده” نوشت تلاش کردند تا تعاریفی برای دولت الکترونیک بیابند. این مقاله در جستجوی ترکیب سه مبحث نظری متفاوت در مورد پیشرفت دولت الکترونیک می باشد که به ترتیب به وسیله بالوتیس، هووارد و بانک جهانی برای ایجاد یک چارچوب مفهومی جامع پیشنهاد شده است. مدل پیشنهاد شده برای انجام تحلیل خدمات و هم چنین چشم انداز کلی توسعه ملی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

بالوتیس (۲۰۰۱) نماینده اثری است که توسعه دولت الکترونیک را به چهار فاز طبقه بندی می کند. این فازها به ترتیب عبارتند از: تفکیک اطلاعات، تنها فرم، معاملات الکترونیک انتها به انتها و تحول دولت. تفکیک اطلاعات فاز پایه و دارای کمترین توسعه می باشد که مرحله ای را توصیف می‌کند که در آن اطلاعات به صورت آنلاین ارایه شده است. در فاز تنها فرم، کاربران می‌توانند فرم‌ها را به صورت الکترونیکی دانلود کنند. معاملات الکترونیک انتها به انتها شامل خواستن از کاربران برای شروع معامله به صورت دیجیتال (همانند تشکیل پرونده مالیاتی) و در نهایت به پایان رساندن معامله در شیوه مشابه (مثلاً سپرده گذاری پول اظهارنامه مالیاتی به صورت الکترونیکی حساب بانکی) می باشد؛ بنابراین مشخصه معامله اجرای کامل دیجیتالی آن می باشد. فاز آخر هدف ایده آل دولت الکترونیک می باشد که در آن دولت تمام خدمات و اطلاعات را به صورت آنلاین ارایه می کند. از این رو دولت الکترونیک، به عنوان جایگزینی برای اشکال سنتی خدمات دولتی عمل می کند زیرا کاربران می توانند برای براورده کردن نیازهای خود صرفاً وارد اینترنت شوند. برای مثال یک جلسه اینترنی ده دقیقه ای برای پرداخت هزینه های ثبت اتومبیل، درخواست ها و موارد مشابه می تواند جایگزین یک سفر طولانی کامل بعد از ظهر به DMV شود. بالوتیس هم چنین این مرحله را به عنوان یک “دولت الکترونیک بدون نقص” توصیف می کند که در آن کاربران مجبور نیستند که برای جستجو در وب سایت های دولت دیجیتال، ساختار دولت را درک کنند.

از نقطه نظر کاربردی، مشکلات معمول مربوط به سردرگم شدن و ناکارآمدی که اغلب در وب سایت های دولتی با آن ها مواجه می شویم از بین می رود به طوری که کاربران مجبور نباشند که از یک سایت به سایت دیگر بروند زیرا آژانس های دولتی مرتبط با همدیگر ارتباط داشته و به هم لینک می دهند. این با نیاز به توضیح یک “دستور جلسه اولویت ها برای اجرای استانداردها برای عملی بودن خدمات دولت الکترونیک” همخوانی دارد. بالوتیس در زمان تحقیق خود در سال ۲۰۰۱ خاطر نشان کرد که تنها معدودی از کشورها در مرحله چهارم ابتکار عمل ارایه می کنند. زیرا حتی دولت آمریکا هنوز هم با ایجاد یک دولت بدون نقص فاصله زیادی دارد.

هووارد (۲۰۰۱) در مسیری مشابه پیشرفت دولت الکترونیک را به سه مرحله تقسیم می کند. اولین مرحله منتشر کردن است که در آن دولت الکترونیک تنها دارای دارای یک حضور الکترونیک پایه با اطلاعات منتشر شده محدود می باشد. فاز دوم تعامل کردن می باشد که در آن شهروندان می توانند از طریق ایمیل و چت روم با دولت مکاتبه کنند. مرحله آخر داد و ستد می باشد که در آن دولت ها از طریق دولت دیجیتال به شهروندان برای مشارکت در معاملات خدمات ارایه می‌کنند. طبق گفته هوارد این مرحله آخر شامل “پتانسیل خدماتی به حداکثر رسیده” دولت الکترونیک می باشد.

بانک جهانی (۲۰۰۱) در مقایس وسیع‌تر تحقیقی در مورد دولت الکترونیک در کشورهای مختلف جهان انجام داد. بانک جهانی تلاش می کند دو عامل مهم در دولت الکترونیک تحت عناوین ارتباط و نوع اتصال را شناسایی کند. ارتباط به چهار مقوله انتشار و تفکیک اطلاعات، قابلیت های تک جهتی (تماس با ما)، قابلیت های دو جهته (پرس و جو) و قابلیت معامله تقسیم می شود. در مقوله اول کاربران می توانند به صورت آنلاین به اطلاعات و انتشارات دسترسی داشته باشند. مقوله دوم قابلیت های ارتباطی در یک سطح چند جانبه را در بر می گیرد که کاربران به صورت دیجیتال با کارکنان دولت تماس دارند و پاسخ دریافت می کنند. مشخصه مقوله سوم کاربرانی می باشد که مطالب خاصی همچون ثبت‌های عمومی،گواهی تولد و غیره و خدمات خاص همچون ارزیابی ارزش دارایی را به صورت دیجیتال درخواست می کنند.

مرحله آخر شامل معاملاتی همچون پرداخت مالیات، خرید زمین و غیره می باشد. در این مرحله نوع اتصال از دو مقوله تشکیل شده است: اتصال عمودی بین سطوح دولت (همچون محلی، ایالتی و فدرال) و اتصال افقی بین آژانس های دولتی بین سطحی. بانک جهانی اتصال عمودی و افقی را برای موفقیت و ایجاد دولت الکترونیک حیاتی می داند.

مفاهیم دولت الکترونیک ارایه شده توسط بالوتیس، هووارد و بانک جهانی در این جا ترکیب شده اند تا یک چارچوب مفهومی برای ارزیابی اقتباس آن در سه کشور معیار آمریکای لاتین ایجاد شود. جدول ۱ با تلفیق سه تئوری بحث شده چارچوب مفهومی را به صورت مفصل به نمایش می گذارد. چارچوب مفهومی پیشنهاد شده در این مقاله اقتباص ایجاد دولت الکترونیک را در چهار مرحله طبقه بندی می کند. تفکیک اطلاعات، تعامل، معامله و خدمات بدون نقص.

به طور خلاصه تفکیک اطلاعات فاز پایه دولت دیجیتال می باشد که در آن دولت ها اطلاعات را در دسترس کاربران قرار می دهند. به دنبال آن مرحله تعامل قرار دارد که توانایی برای تماس با دولت ها با قابلیت های “ارتباط تعاملی” همچون ایمیل، چت روم و تماس دیجیتال بیشتر و هم چنین قابلیت های “درخواست” را در بر می گیرد. تعامل شامل جستجوی کاربر برای اسناد خاص، پر کردن فرم یا درخواست خدمات (مثلاً درخواست گواهی تولد، درخواست ارزش اموال و غیره) و دریافت پاسخ دیجیتالی چنین درخواست هایی می باشد. این مولفه مشابه اما مجدداً تعریف شده نوع به این خاطر انتخاب شده است که این مراحل برنامه های کاربردی مختلف دولت الکترونیک را به صورت کامل تر و دقیق تر خلاصه کرده است.

 

فابیت

دیدگاه خود را درمورد این مقاله بنویسید...

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد!

اطلاع از
avatar
wpDiscuz